Bir sevgi tomurcugu acar insanin yureginde ansizim farkinda bile olmadan,Zamanla buyur gider.Bazen mutlu oldugunu dusunur cok mutluyum iyki bulmus beni bu sevgi,iyiki sarmis butun benligimi simsicak diye dusunur.
An gelir.Kara kisin sogugu gibi ùsùtùr,Kabuslu geceler gibi korkutur.O Sevgi gulunun dikenleri acitir kanatir Kalbi ve butun vucudunu yaralar.sancilanir heryeri,Kacmak ister herkezden herseyden cok uzaklara yapayalniz kalmak ister acilariyla basbasa...
Pismanliklar sarar,acilar bitsin herseyi unutuyum bakmayim hic geriye ister.Unutmak ister yasanmis yasanmamis guzel yada kotu gunleri herseyi burukluk coker yuregine,acilar sarar butun benligi...
Korkusuz centirmen yuregi bile urkek bir kusa donusuverir.Kararsiz ve anlamsiz kalir hersey,hani dokunulsa aglayacak hale gelir.
Oysa ki bilir ve hep hatirlar umudun bir rengininde siyah oldugunu...
Bilir sevginin rengi hep toz pembe deyildir.Bazende kara duman oldugunu...
Bilir ama yinede soz geciremez onu yerden yere vuran yuregine...
|
| sevgi acilar kararsizlik
|
| Tarih: 28.9.2008-01:43:06 | Gönderen: gokce'68 | Okunma: 92 | Bu konuyu seç
|
| Kişisel imza: |
|
Yeşeren umutlar,Kurulan hayaller,Toz pembe hayat sözüm bitmedi bir çift sözüm var daha!!!... |
|
|
|
|
Fikirler (0) |
|
|
|
Hepisini göster |
|
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.(üye değilseniz kayıt olmalısınız).
|
| |
| |
|
|
