Nüvit Özdoğru, Türkçemiz adlı kitabında gazetelerdeki, dergilerdeki ve kitaplardaki bazı Türkçe yanlışlarının, ifade düşüklüklerinin bir listesini parantezler içinde belirttiği kendi mizâhi yorumlarıyla vermişti. Onlardan bazılarını aşağıya alıyorum:
"Çok düşünceli adam!" (Tasalı mı, nazik mi?)
"Ben de Japonya'ya gitmeden evvel kimono denen nesnenin bir sabahlık olduğunu bilirdim." ("Bilirdim" mi, "sanardım" mı?)
"Bazı öğretmenlere ders verilmemesinin sebebi nedir?" (Bu öğretmenlerin öğretmenlik etmelerine mi izin verilmiyor, yoksa ders almalarına mı?)
"Genç kız düşünüyordu: "Belki de kaybettiği köpek, şimdi son yıllarını yaşamakta olan annesinin yanı başında melûl melûl pinekliyor." (Köpek, kendi annesinin mi, yoksa kızın annesinin mi yanında?)
"O sizinle eğlenir." (Alay mı eder, hoşça vakit mi geçirir?)
"Şimdiki kanunla muhalefet cephesi zor kurulur." (Kurulur da zor mu kurulur, yoksa cümlede kinâye mi var?)
"Her şeye müsaade eder, yalnız sokağa çıkmasına müsaade etmezdi." (Tek başına mı, sâdece mi?)
"Bu nere elması?" (Amasya mı, Kongo mu?)
"Deliler gibi yazı bekliyoruz." (Okumak zihni açar.)
"Gelecek için hazırlık yapın!" (Çok oturmasa bari.)
"O memleketin ne olduğunu katiller tanıttı." (Cinayetler mi, câniler mi?)
"Alt geçidi yıkıyorlar." (Yıkıyorlar mı, suluyorlar mı?)
"Bu temenni, bütün Türk milletinin hislerinin aksidir." (Yankısı mı, karşıtı mı?)
"Pazara gidiyorum." (Pazar günü mü gidiyor, yoksa alış-veriş etmeye mi?)
"Yüzme en iyi denizde öğrenilir." (En iyi denizimiz hangisi?)
Bu sayfayı paylaş!
|
