Kıymetin bilmeden Türkçe’den cayıp,
Merhabanın yerine “hello” diyen var.
Özünden vazgeçerek; bilmeden ayıp,
Lahmacunun yerine pizza yiyen var.
Alfabe yetmemiş X i katmışlar,
Sanki alfabeyi Q ya satmışlar,
Güreşten usanıp Kicx’ e gitmişler,
Şapkanın yerine poter giyen var.
Güzel Türkiye’min varken Türkçe’si
Böyle yaşamanın, ne gerekçesi?
Aslında Türkçe’dir dillerin hası,
Ama “one,two” diye sayı sayan var.
Okul kolej olmuş marketler hiper,
İyi demek varken diyorlar süper,
Dilini terk eden aslından sapar,
Kıymetli yerine, bay ve bayan var.
Strazburg caddesi, Simon bulvarı,
Blu jen giy amca’m, çıkar şalvarı,
Garden bahçe demek, yellow sa sarı.
Çağdaş olcam diye Rum’a uyan var.
A,B,C’ yle başlar, Z diye biter,
Toplam yirmi dokuz, işte o kadar,
Özünden kopanlar dabulve (w) güder,
Dili bozmak isteyen çok çıyan var.
Reception yazıyor müracaatlarda,
Dil Englısh, para Euro ihracatlarda,
Dilini konuşursa sanki çatlar da,
Türküler içinden Rock’ u duyan var.
Ekmek lihgt, su light, light oldu kelam,
Çağdaşlık adına vermezler selam,
Brad Pit dayımız, Madonna halam,
Suya çaya şerbete “ıce” koyan var.
Bu ne taklitçilik, bu ne istismar!
Dilinden uzakta toplum tarumar
Where are you from bre amcalar?
Töresini dilini özden soyan var.
Türkçe’m güzel dilim emanetimsin!
Özümsün; avradım silahım atımsın,
Sen benim namusumsun adımsın,
Bilirim seni çok çekemeyen var.
Veda etmek yerine “good bye” diyen dürzüler!
Çağdaşlık ayağına Rum’ a uyan dürzüler,
Ey dilinden soğumuş bay ve bayan dürzüler,
Size böyle kızmama benim bir gerekçem var!
Türk’üm ne mutlu bana ve benim bir TÜRKÇE’ m var!
Mustafa Çelebi ÇETİNKAYA
Bu sayfayı paylaş!
|
