|
Kategori:
okunası yazılar
|
|
Yamalı Çantayım Belli ki |
Senin için yırtılmış,eskimiş bir çantayım belli ki!
Taşımaya çekiniyorsun beni.Öyle bir anda kopmuş ki kolum,taşıyamamışsın yükünü. Öyle bir anda düşüvermişim ki yere utanmışsın, ne yapacağını bilememişsin. Düştüğümü bile anlayamamış, kendi utancında boğulmuşsun. Tanıdık, tanımadık yüzler sefaletine bakmış, acımış, ekşi bir surat ifadesi takınmış ya da gülmüşler sana. Yolun ortasında çaresiz kalmışsın. Bir insanlara, bir de onca yükünü taşımış çantana bakakalmışsın. Hiçbir şey olmamış gibi alıp çantanı taşısan mı tekrar yoksa öylece bırakıp gitsen mi bilememişsin. Dayanamayıp almışsın sonunda ve koşarak uzaklaşmışsın kalabalığın bakışlarından. Memleketten getirdiğin bavulun içine atmışsın çantayı ve fermuarını açmamak üzere kapamışsın.
Aylardan bir gün dayanamamış çanta. Sana yaşattığı utancu unutturmaya niyet etmiş onarmış yırtıklarını, dikmiş kulbunu kendi çıkmış bavuldan. Kapının arkasına köşeye kıvrılmış utançla. Ayağın takılıvermiş bir gün, dolamış kollarını ayağına. Emektar çanta bırakamamışsın öylece. Almışsın, bakmışsın, sevmişsin, kızmışsın, hatırlamışsın...
Dayanamamışsın almışsın eline çıkmışsınız tekrar, beraber sokaklara. Eskisi gibi iyice göğsüne bastırarak taşımaktansa,elinde taşımayı, yüreğinden uzak tutmayı seçmişsin.
Sen bunları yapmışsın yapmasına da, peki ben yani çantan ben neler düşünmüşüm neler yaşamışım?
O gün seni öylece utandırmayı belki de hiç istemedim. Belki hınzırca bir şakaydı yaptığım, bilemedim. Yere düştüm, tozlandım, canımın yandığını dahi anlayamadım. Genede kıyamadın bana, aldın yanına. Cezalandırdın koydun bavuluna. Bense bavulun içinde tüm gerçeklerden uzaklamışsın hayaller içerisinde yüzmekteydim. Uyudum, uyudum... Gün geldi gerçekler sızdı rüyalarıma, irkilerek uyandım. Yırtıklarımı dikip, onarıp kendimi sana gelmeye karar verdim. Düşünce hiç canım yanmamıştı demiştim ya, onarırken kendimi iğne değdikçe kan sızdı yarıklarımdan. Sana geldim yamalarımla. Ellerinde yerlere sürünsem de kimi zaman, yansa da canım, ellerin değiyor ya derime razıyım. Bacaklarına sarılıp yüreğine tırmanmak gelse de içimden, biliyorum ki ben artık yamalı bir çantayım!
Ezgi Kirman
Bu sayfayı paylaş!
|
|
|
| Tarih: 28.9.2009-14:32:58 | Gönderen: Asiye | Okunma: 1018 | Bu konuyu seç
|
|
|
|
Fikirler (0) |
|
|
|
Hepisini göster |
|
Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.(üye değilseniz kayıt olmalısınız).
|
| |
|
|
